Ortaca Engelim Olma Derneği, Muğla’nın Ortaca ilçesinde yaklaşık bir buçuk yıldır sessiz ama etkili bir dayanışma örneği sergiliyor. İhtiyaç sahibi ailelere ulaşmayı kendine görev edinmiş olan dernek, sınırlı imkânlarına rağmen büyük bir gönül seferberliği yürütüyor. Ancak bu iyilik hareketinin önündeki en büyük engel, ironik biçimde bir “yer” sorunu…
Derneğin Yönetim Kurulu Başkanı Ayla Şahbudak, fiziki engelli bir birey. Koltuk değnekleriyle hayatını sürdüren Şahbudak, kendi maddi imkânları kısıtlı olmasına rağmen başkalarının hayatına dokunmayı öncelik haline getirmiş bir isim. Onun liderliğinde kurulan ekipte, başkan yardımcısı emekli yarbay Mehmet Bey başta olmak üzere farklı meslek ve yaşam deneyimlerinden gelen gönüllüler yer alıyor. Ortak paydaları ise tek: Gerçek ihtiyaç sahiplerine ulaşmak…
Dernek, kuruluş aşamasında yönetim kurulu üyelerinden birine ait sanayi sitesindeki küçük bir işletmeyi adres göstermek zorunda kalmış. Bugün hâlâ resmi adres olarak görünen o mütevazı mekân, faaliyetleri yürütmek için yeterli değil. Gelen bağışlar; kıyafetler, halılar, koltuklar, beyaz eşyalar ve özellikle Ramazan ayında dağıtılmak üzere gönderilen yardım kolileri… Bunların hiçbiri için düzenli bir depo alanı bulunmuyor. Bağışların bir kısmı başkanın evinde, bir kısmı yönetim kurulu üyelerinin boş odalarında muhafaza ediliyor…
Oysa dernek, yardımları rastgele dağıtan bir yapı değil. Her başvuru titizlikle inceleniyor, gerçekten ihtiyaç sahibi olup olmadığı araştırılıyor ve destekler yerini buluyor. Hayırseverlerin emanetleri, güven esasına dayalı bir sistemle ihtiyaç sahiplerine ulaştırılıyor. Küçük bir ekip, büyük bir sorumluluğu omuzluyor…
Yer tahsisi konusunda başta yerel yönetim olmak üzere çeşitli kurumlarla temas kurulduğu, bu kapsamda belediyeye de müracaat edildiği öğrenildi. Dernek yönetimi, yapılan görüşmelerde olumlu yaklaşımlar dile getirilmesine rağmen bugüne kadar kalıcı bir mekân konusunda somut bir çözüm üretilemediğini ifade ediyor. Tüm iyi niyetli çabalara rağmen yer sorununun devam etmesi, faaliyetlerin daha sağlıklı yürütülmesinin önündeki en büyük engel olarak gösteriliyor…
Röportaj için bir araya gelindiğinde bile bu eksiklik kendini hissettirdi. Derneğin faaliyetlerini anlatacak bir ofisi olmadığı için çekim, Ortaca’nın merkezindeki Ortaca Kultur Park’ta gerçekleştirildi. Açık havada, kamusal bir alanda yapılan bu söyleşi aslında sorunun en net göstergesiydi: Ortada büyük bir emek var, fakat bu emeğin sığabileceği bir çatı yok…
Ayla Şahbudak’ın koltuk değnekleriyle sürdürdüğü bu mücadele, aslında yalnızca bir dernek hikâyesi değil; imkânsızlıklar içinde filizlenen bir vicdan çağrısı. Engelim Olma Derneği bugün daha büyük işler başarmak istiyor. Bunun için ihtiyaç duyduğu şey ne büyük bütçeler ne de gösterişli binalar. Sadece kapısını açabileceği, bağışları güvenle koyabileceği ve ihtiyaç sahiplerini onuruyla ağırlayabileceği mütevazı bir yer…
Ortaca’dan yükselen bu çağrı, yalnızca bir ilçenin değil, dayanışmaya inanan herkesin meselesi. Çünkü bazen en büyük engel, iyiliğe açılacak bir kapının eksikliğidir…
Haber : Ali ERTURAN / Dedektif Gazeteci
