Son günlerde AHBAP ve Haluk Levent hakkında kamuoyunda yoğun tartışmalar yaşanıyor. Sosyal medyada çok sayıda iddia dolaşıyor. Bu iddiaların bir kısmı yargı sürecine konu olurken, bir kısmı ise henüz doğrulanmış değil. Kimin haklı, kimin haksız olduğuna karar verecek olan sosyal medya değil, bağımsız yargıdır…
Ben bu yazıda ne Haluk Levent’i yargılamak ne de savunmak istiyorum. Çünkü bugün hakkında ortaya atılan iddiaların yarın doğru olmadığı anlaşılabilir ya da tam tersi hukuki süreç farklı bir sonuca ulaşabilir. Buna karar verecek merci mahkemelerdir…
Ancak bu tartışmaların bize hatırlattığı çok önemli bir gerçek var…
Türk milleti yardımseverdir. Deprem olur, sel olur, yangın olur… İnsanımız elindeki son parayı bile ihtiyaç sahibine göndermekten çekinmez. Merhametlidir, paylaşmayı bilir ve zor durumda olanın yanında durur. Belki de dünyanın en yardımsever toplumlarından biridir…
Fakat tam da bu nedenle vatandaşlarımızın özellikle nakdi bağış yaparken daha dikkatli olması gerekiyor…
Bir derneğin, vakfın ya da yardım kampanyasının çok tanınması, sosyal medyada milyonlarca takipçisinin bulunması veya yöneticisinin güven veren bir isim olması tek başına yeterli değildir. Bağış yapan herkes, verdiği paranın hangi amaçla kullanıldığını, hangi projelere harcandığını ve bu harcamaların bağımsız denetimden geçip geçmediğini sorgulamalıdır…
Bağış yapmak kadar, yapılan bağışın hesabını sormak da vatandaşlık sorumluluğudur…
Ülkemizde çok sayıda yardım derneği faaliyet gösteriyor. Şüphesiz aralarında yıllardır dürüst ve şeffaf şekilde çalışan kuruluşlar vardır. Ancak kamuoyundan milyonlarca lira bağış toplayan her kuruluş, toplumun güvenini koruyabilmek için düzenli, anlaşılır ve erişilebilir mali raporlar yayımlamalıdır. Çünkü güven, sadece iyi niyetle değil, şeffaflıkla sağlanır.
Ben kendi adıma şunu açıkça söylemek istiyorum. Sıkça duyduğumuz “Gönüllü çalışıyorum”, “Bu işi karşılıksız yapıyorum”, “Bir kuruş almıyorum” gibi açıklamalara artık eskisi kadar kolay inanamıyorum. Belki yanılıyor olabilirim ama yıllardır sahada gazetecilik yapan biri olarak, gece gündüz demeden 7 gün 24 saat koşturan, büyük organizasyonlar yöneten ve milyonlarca liralık bağış süreçlerini idare eden bir kişinin hiçbir maddi karşılık almadan bunu sürekli yürüttüğüne inanmakta zorlanıyorum. Bu benim kişisel kanaatimdir. Elbette bunun aksi ancak şeffaf mali kayıtlar, bağımsız denetim raporları ve kamuoyuna açık hesap verilebilirlik ile ortaya konulabilir. İşte bu nedenle, bağış toplayan tüm kuruluşların daha fazla şeffaf olması gerektiğini düşünüyorum…
Bugün kamuoyunda tartışılan dosyalar, yalnızca bir kişi veya bir dernek üzerinden değerlendirilmemelidir. Asıl tartışılması gereken konu, Türkiye’de nakdi bağış toplayan tüm dernek ve vakıfların denetim mekanizmalarının yeterince güçlü olup olmadığıdır.
Belki de yaşanan bu tartışmalar, tüm yardım kuruluşları için yeni bir dönemin başlangıcı olmalıdır…
Çünkü yardım eden vatandaşın aklında hiçbir soru işareti kalmamalıdır…
Verilen her bağışın nerede kullanıldığı açıkça görülebilmeli, bağımsız denetim raporları herkesin anlayabileceği şekilde yayımlanmalı ve kamuoyunun soruları gecikmeden cevaplanmalıdır…
Bu yazıda mesele bir kişinin adı değildir…
Mesele, milyonlarca insanın iyi niyetle yaptığı yardımların güven içinde yerine ulaşmasını sağlayacak güçlü ve şeffaf bir sistem kurabilmektir…
Yardım etmek büyük bir vicdan işidir. O vicdanın suistimal edilmemesi ise hem yardım toplayanların hem de devletin ortak sorumluluğudur. Artık Türkiye’de kamuoyundan nakdi bağış toplayan tüm dernek ve vakıfların, hiçbir istisna olmaksızın daha sıkı denetlenmesi, mali raporlarını düzenli olarak kamuoyuyla paylaşması ve vatandaşın aklında en küçük bir soru işareti bırakmayacak şeffaflığı sağlaması gerektiğine inanıyorum. Çünkü güven bir kez sarsıldığında, zararını sadece bir dernek değil, gerçekten yardıma muhtaç insanlar görür…
Haber : Dedektif Gazeteci
